ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 277 / 5

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 70 [แก้ธรร] บรรดาบุคคลนั้น กล่าวว่านะ ทิ ตั้งเป็นต้น ความว่างเหมือนอย่างว่า บุคคล แม้มีอ่างที่ซึ่งเป็นแล้วด้วยของไม่สะอาดมีน้ำลายและน้ำมูกเป็นต้น ด้วยของไม่สะอ

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงหลักธรรมที่เปรียบเทียบการสะอาดของจิตใจและการประนีประนอมกับเวรกรรม โดยใช้ภาพความสะอาดในชีวิตประจำวันเป็นแนวทางในการเข้าใจถึงความเมตตาและการไม่มีอนาคตในความเลือดร้อนที่เฉลิมฉลองด

ประโยค - พระฉันปฏิญาณว่าจากๆ ภาค ๑ - หน้าที่ 71 แล้ว เทศนาได้เป็นถางมีประโยชน์ แม้แก่บริษัทผู้ประชุมกันแล้ว [นางักษณีรู้มากฝน้อย] พระศาสดา ได้รถะหญิงนั้นว่า " เจ้าจะให้ฑูตรองเจ้านัด นางักษณีอิฐเด็ด"

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับนางักษณี เมื่อเธอประสบปัญหาในการเลี้ยงชีพ พระองค์ให้กำลังใจและสั่งให้สงเคราะห์นางด้วยอาหารอย่างดี นางักษณีได้แสดงความวิตกกังวลเกี่ยวกับการดำรงชีวิต พระศาสดาได้ให้คำ

ประโยค - พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72 ริมนาไฟ ริมชายคา ริมกองหยากเยื่อ ริมประตูบ้าน, (นาง) ก็กล่าวว่า "ในโรงสานี้ สายอ่อนปรากฏดูดุจดวงริชฉัยฉายอยู่, ที่ข้าง ดุมานี้ พวกเด็กอ่อนรานี้เป็นคนล

ในหน้า 72 ของพระธัมมปฏิปกรณ์ แสดงบทสนทนาเกี่ยวกับการทำการเกษตรและชีวิตประจำวัน โดยหญิงสาวผู้มีอุปการะช่วยเหลือได้แบ่งปันความฝันดีให้กับผู้อื่นด้วยการชี้แนะการปลูกข้าวกล้าในปีที่สมบูรณ์และปรึกษาเกี่ยวก

ประโยค - พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73 ในที่คอนและกลุ่ม ตามคำของนางยักษ์นั่นนี้ เหตุนี้นั้น ข้าวลำของ ฉันอิ่มสมบูรณ์ดี พวกท่านไม่เห็นโภชนามีข้าวดิบและข้าวสวยเป็นต้น ที่ฉันนำไปจากเรือนมิตรรู้หรือ?

บทนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับนางยักษ์ ที่ชาวเมืองทำสักการะให้ ในขณะที่นางยักษ์ได้มีบริวารมากมาย และเริ่มต้นการลำให้กับชาวเมืองอย่างต่อเนื่อง จนถึงปัจจุบันนี้ การแสดงออกถึงความกตัญญูและความเคารพ

ประโยค - พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 74 ๕. เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี*[เอก] [ข้อความเบืองต้น] พระศาสดา เมื่ อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพากิริยา ชางเมืองโกสัมพี ตรี สพระธรรมเทคนิคานว่า "ปรจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระวินัยธรและพระธรรมกถีในเรื่องวินัยที่เกิดขึ้นใกล้เมืองโกสัมพี โดยมีการตรวจสอบกรณีการเหลือน้ำในบาชนะและความเข้าใจเกี่ยวกับอาบัติ ว่ามีหรือไม่มีการทำผิดในกรณีดังกล่าว ซึ

ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกอ้างใน ภาค ๑ หน้าที่ 75 พระธรรมกิถินั้น ได้เป็นผู้มีความเห็นอันดีว่ามิใช่อภิบัติ ฝ่ายพระวินัยธร ได้บอกแก่พวกนิสิตของตนว่า "พระธรรม- กิถินี้ เป็นอาบัติตมิรู้" พวกนิสิตพระวินัยธ

ในเนื้อหานี้ได้อธิบายถึงความเห็นของพระธรรมกิถิและพระวินัยธรเกี่ยวกับการอาบัติที่เกิดขึ้นระหว่างพวกนิสิต ว่ามีการสื่อสารและการแก้ไขความเข้าใจของทั้งสองฝ่าย ในที่สุดพวกเขาทำความเข้าใจในเรื่องนี้อย่างถูก

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐูกโฉบแปล ภาค ๑ - หน้า 77 อย่าเลย ภิกษุทั้งหลาย พวกท่านอย่าได้ทำการแตกแยกกัน ดังนี้ เป็นต้นแล้ว ตรรวว่า "ภิกษ์ทั้งหลาย ขึ้นชื่อว่า การแตกแยก การ ทะเลาะ การแก่งแย่งและการวิวาทนั้น ท

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่แตกแยกและการทะเลาะในหมู่ภิกษุ โดยยกตัวอย่างจากพระธรรมปิฎกที่สอนให้ภิกษุร่วมมือกันและหลีกเลี่ยงการวิวาทซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหาย ภิกษุทั้งหลายควรตระหนักถึงอันตรายของค

ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 78 พร้อมเพรียงกัน จำเดิมแต่เมื่อมีมวลมาภูมารอกพระชนม์ของพระองค์ดังว่า "ภิกษุทั้งหลาย เรื่องนี้ได้เคยมีแล้ว ในเมืองพาราณสี ได้สมพระเจ้ากสินทรา (พระองค์หนึ่ง) ทร

ในบทนี้มีการพูดถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความอดกลั้นและความสงบเสงี่ยม หมายถึงผู้ที่มีศีลและมีความประพฤติที่ดีควรมีการทำตามธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด นอกจากนี้ยังกล่าวถึงเรื่องราวของพระเจ้ากสินทราในเ

ประโยค - พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80 อ. พวกท่านลูกขรมพระศาสดาแล้วหรือ? ขอรับ. ม. ยังไม่ได้ดูดขอขมา ผู้มีอายุ. อ. ถ้างั้นนั้น ขอพวกท่านลูกของพระศาสดาเสีย ฝ่าย พวกข้าก็จัดเป็นพวกท่านเหมือนอย

ในหน้าที่ 80 ของพระฉันบาปที่ถูกแปล อาจารย์ได้สอบถามถึงการรับคำขมาและการเข้าเฝ้าพระศาสดา บรรยายถึงการดำเนินชีวิตและความสุขของช้างในราวป่า รวมถึงการเข้าหาพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยไม่สามารถไปพบพระศาสดาได้ง่

ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81 ด้วยวงดังกน้ำฉันน้ำใช้มาถังไว้ เมื่อพระประสงค์ด้วยน้ำร้อน ก็จัดน้ำร้อนถวาย พระช้างนั้นจัดน้ำร้อนให้เองอย่างไร ? พระช้างนั้น สีไม้แท้ด้วยวงให้ไฟเกิด ใส่ฟันไ

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงความประสงค์ของพระศาสดาและการถวายบาตรจากพระช้าง โดยมีการถวายบำราศและการปฏิบัติที่สำคัญเพื่อปกป้องพระศาสดา และการทำวัตรตามคำสั่งของพระศาสดา สถานการณ์ถูกบรรยายอย่างละเอียดแสดงให้เห็น

ประโยค - พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82 [วานรถวายรังง้ำผึ้ง] ในกาลนั้น วานรตัวหนึ่ง เห็นช้างนั้นลุกขึ้น แล้ว ๆ ทำภิษฐ์มาริจักวัตร (คือการปฏิบัติ) แด่พระภิกษุเจ้า คิดว่า "เราก็ดิกทำอะไร ๆ ถวายบ้า

ในประโยคนี้ วานรเห็นช้างลุกขึ้นและทำภิษฐ์มาริจักวัตรแก่พระภิกษุ เมื่อเห็นรังผึ้งที่ไม่หักตัวมาจึงนำมาถวายพระศาสดา ซึ่งพระศาสดาได้ทำบิโกแล้ว วานรยังเกี่ยวข้องกับความเป็นอมตะเพราะได้เกิดในวิมานทอง ในส่ว

ประโยค - พระจัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 83 ท่านผู้เจริญ ขอท่านจงแสดงพระศาสนาแก่พวกข้าพเจ้า ฝ่ายภิญญู ๕๐๐ รูปอยู่ในทศ จำพรรษาแล้ว เข้าไปหาทะอานนท์เถอะ อนุข อว่า "อ่านท่านผู้มีอายุ ธรรมิกานาในที่เฉพาะ

ในหน้าที่ 83 ของพระจัมปิฏกฉบับแปล ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระอานนท์และภิญญู ๕๐๐ รูปเข้าไปฟังธรรมจากพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยพระอัจฉริยะได้เห็นพระอานนท์และถือท่อนไม้จิ้งหน่อไปให้ เมื่อเข้าสัมผัสพระศาสนาและ

ประโยค - พระอิฐพระปฐมปะกฏถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 84 หรือ ? " ทรงสับความที่พระระเป็นผู้นำพร้อมกับภิญู ๕๐๐ แล้ว ตรัสว่า "ภิญูเหล่านั้น อยู่ที่ไหน ?" เมือพระระทูลว่า "ข้าพระ- องค์ไม่ทราบน้ำพระทัยของพระองค

พระอิฐพระปฐมปะกฏถามเกี่ยวกับภิญู 500 ที่เข้ามาถวายบังคมพระสาศดา และสนทนาเกี่ยวกับการทำข้อปฏิบัติที่ดี ในบทสนทนานี้ ระบุถึงความสำคัญของการมีบุญและคุณธรรมในชีวิต พร้อมทั้งคาถาสอนใจ สำหรับผู้ที่ปฏิบัติธร

ประโยค - พระอิฐมปทุธถูกงอกแปล ภาค ๑ - หน้า 86 ทั้งหลาย ก็แต่ช้างนี้ได้ทำอุปประเก่าเก่าตลอดอารัตร์นาน การยังจิตของช้างนี้ให้ขัดเคืองไม่ควร ภิกษุทั้งหลาย ขอเธอก็ทั้งหลายกลับเถิด." พระศาคตารงพากุูทั้งหลา

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการทำอุปการะของช้างต่อภิกษุในความหมายที่ลึกซึ้ง ทั้งการถวายผลไม้และคำสอนของพระศาคตา หลายส่วนของการสนทนาเสริมสร้างความเข้าใจในเรื่องพระธรรม ความเป็นไปและประสบการณ์ของช้างที่มีต่อมน

ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88 ภูมุขเหล่านอไม่่นั่ง ไม่ยืน ร่วมกับภูมุขพวกนั้น. พวกผู้มาแล้ว ๆ ถูลามพระศาสดา ว่า "ข้าแต่พระองค์" ผู้ภิญญ พวกไหน ภูมุขชาวเมืองโกสัมพี ผู้ถืออาจแตกต่างเหล่า

ในบทความนี้พระศาสดาได้แสดงหลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในสำนักของพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงความสำคัญของการไม่ทำกรรมหนักและการรักษาคำสอนในการดำเนินชีวิต รวมถึงประเด็นเกี่ยวกับการครองราชสมบัติในเมือ

การอ่าน OCR จากภาพนี้เป็นภาษาไทย นี่คือข้อความที่ได้: "ประโยค๒ - พระอธิการมทีอปุรฎกอปล(อ) ภาค ๑ หน้า ๙๙ ตรัสพระคาถานี้ว่า "ก็ชนเหล่านี้อูไม่รู้ว่า "พวกเราพากันอยู่อยับ อยู่ในท่ามกลางสงฆ์" ฝ่ายชนเหล่

บทความนี้นำเสนอการตีความพระคาถาที่พระอธิการได้ตรัสไว้เกี่ยวกับความรู้สึกของชนในหมู่สงฆ์ โดยเน้นถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันอย่างสงบและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน การปฏิบัติอย่างมีสมาธิจะนำไปสู่ความสงบ คว

ประโยค - พระธรรมปิฏกฐากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 90 ดังนี้เป็นต้น ในกาลก่อน ถึงไม่บังคับ เพราะไม่รับโอวาทของเรา ชื่อว่า ชนพวกอื่น. ชนพวกอื่นนั้น ย่อมไม่รู้สึกว้า "เราทั้งหลาย ถือผิด ด้วยอำนาจอดีมิฉันจะเป็น

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาและการรับรู้ในอดีตของภิกษุในพระธรรมว่าเมื่อก่อนมีการปฏิบัติไม่ถูกต้อง ซึ่งอาจส่งผลต่อความขัดแย้งในปัจจุบัน โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการประพฤติปฏิบัติอย่างถูกต้องเพื่อความ

ประโยค - พระธัมปิฏกถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 92 เป็นผู้ไม่ประมาณในเวียนทั้งหลาย ฝ่ายเราจักไปฟังธรรม" ดังนี้แล้ว ไปถวายบังคมพระตถาคต นั่งที่สูงบริเวณแล้ว วันนั้น พระศาสดา เมื่อจะตรัส ponิุพัทธ์ ตามอธิษฐาน

ในบทนี้กล่าวถึงมหากาลที่ฟังธรรมจากพระศาสดาเกี่ยวกับความเศร้าหมองของกาม และความไม่ยั่งยืนของการครองเรือน จนตัดสินใจที่จะบวชเพื่อตามหาความหมายที่แท้จริงของชีวิตและหลีกหนีจากความทุกข์ หลังจากถวายบังคมพระ

ประโยค - พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 94 ที่คนอยู่ในป่าช้า แก่ผู้ฝ้าป่า พระมหาเทวะในวิหาร และนายบ้าน ถ. เพราะเหตุไร ? ญ. เพราะพากโจรทำกรรมแล้ว ถูกพากข้างของ (ทรัพย์) สะกด ตามรอยเท้าไป จึงทิ้งถอน

เนื้อหาเล่าถึงการสนทนาระหว่างคนในป่าช้า ยกตัวอย่างสถานการณ์เกี่ยวกับโจรที่ขโมยทรัพย์สินและผลกระทบต่อคนในพื้นที่ ดังนั้นเจ้าหน้าที่จึงมีบทบาทสำคัญในการป้องกันอันตรายล้วนทั้งการทำดีในป่าช้า พระผู้เป็นเจ

ประโคม - พระอึ่มปิตุปฏิญญา. ภาค ๑ - หน้า 96 ีพิจารณาแต่ผ้าป่า ถึงปลายผมแล้ว ฟูดว่ารูปนี้ประดิษฎีดึงนั่ง มีสีดางทองคำ นางพิงใส่ปรับบนไฟ ในกาลที่รูปนั้นถูกปลวกไฟใหญ่ ลวนแล้ว จึงบอกแก่ข้าเจ้าว่า"ดังนี้แ

ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระมหากาลที่ได้บรรลุพระอรหัตและการพิจารณาสังขารที่ไม่เที่ยง พระเณรได้พิจารณาถึงความเสื่อมโดยธรรมชาติ พบว่าสิ่งเกิดขึ้นย่อมดับไป ความสงบของสังขารคือสุข พระศาสดาเสด็จไปที่พนมกรและถูกขอ